Durmuş Gülçiçek'in Ardından

 Durmuş Gülçiçek’i rüyamda gördüm,

Yüzüme bakmaya çekiniyordu.

Ankara’da idi, halini sordum,

Kötülük edenden yakınıyordu.

Yine heybetliydi, Herkül’dü yine,

Görmeyeli geçti yirmi bir sene.

Kaygıyla sormuştum, ne oldu sana?

Gözü uzaklara bakınıyordu.

‘Kötüler zehirler kusuyor’, dedi,

‘Yalancı yaftalar asıyor’, dedi.

‘Karaman, Taşkale susuyor’ dedi, 

Sözleri kalbime dokunuyordu.

Okuyan, düşünen bir öğretmendi,

Hayat uğraşında çok güçlük yendi.

Derdini açıkça demedi kendi,

Yüzünden acısı okunuyordu.

Nevzat’ın dostuydu, kardeş gibiydi,

Bildiğime göre hali iyiydi.

Nedendir alevden bir gömlek giydi?

Neyi kimden neden sakınıyordu?

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat